Break-up/

Een man en een vrouw (ikzelf) zitten tegenover elkaar op houten keukenstoelen. Tussen hen in ligt een elektrische reciprozaag. Zonder enige expressie op hun gezichten nemen ze om beurten het gevaarlijke werktuig in handen en zagen delen van elkaars stoel af. De bewegingen zijn beheerst en bijna teder, alsof ze elkaar willen beschermen tegen verwonding. Terwijl de stoelen kleiner en instabieler worden, groeit de spanning. Zitten wordt steeds lastiger en zagen steeds gevaarlijker, maar dat weerhoudt de man en vrouw niet door te gaan tot van de stoelen niks meer over is. Het werk toont hoe tederheid zonder zichtbare emotie kan bestaan, zelfs te midden van vernietiging en gevaar. De overgebleven stoelresten uit de performance probeerde ik weer in elkaar te zetten. Al snel werd duidelijk dat ze niet meer konden terugkeren naar hun oorspronkelijke vorm en functie. De ontstane sculpturen laten zien dat een break-up zich moeilijk laat herstellen.