Float/

In de zomer kocht ik een robuust ogende zwemband die leek op een autoband. Die bleek onverwacht precies te passen om de velg van een oude auto. Die ontdekking deed me denken aan het gedicht “Pluk de dag” van Cornelis Buddingh, waarin hij euforisch vaststelt dat het deksel van een middelgrote pot Marmite exact past op een klein potje Heinz Sandwich Spread. De stalen velg vult het gat van de zwemband en ontneemt die van zijn drijfvermogen. Zo ontdoet hij het object van zijn oorspronkelijk functie. Het omgekeerde geldt ook: het wiel is onbruikbaar geworden voor elke auto. De vorm blijft gevangen tussen waterpret en kilometers op het asfalt.