Mask/

In deze performance wordt de katoenen draad van een gehaakt masker langzaam uitgehaald, terwijl ik er tegelijkertijd een nieuw masker van haak. Terwijl het masker verdwijnt, komt mijn gezicht stukje bij beetje tevoorschijn en ontstaat op mijn schoot een nieuw masker uit de haaknaald. Zodra het garen op is en het nieuwe masker gereed en opgezet, begint het proces opnieuw. De handeling verwijst naar een bekend huiselijk ritueel uit mijn jeugd: wol uithalen en er opnieuw iets van haken of breien. Het uithalen, dat meestal sneller gaat dan het haken, houdt hier gedwongen een gelijke tred, waardoor er nog meer focus is op beide handelingen en hun verband. Het werk heeft een nostalgische referentie die verwijst naar stilte, geduld en herhaling. De performance was ook de basis voor een fotoreeks van twee beelden.