Undressing/

Het uittrekken van wol roept associaties op met het uittrekken van kleding. Wie maar lang genoeg aan de draad van een gebreid kledingstuk blijft trekken, staat uiteindelijk in z’n blootje. In twee korte, repeterende video’s, gepresenteerd op twee beeldschermen onder elkaar, worden breisels langzaam uitgehaald, waardoor intieme delen van mijn lichaam geleidelijk zichtbaar lijken te worden. Wat normaal bedekt blijft, lijkt zich in beeld prijs te geven. De suggestie van volledige onthulling wekt een suggestieve spanning op. Toch blijft het bij voyeuristisch verlangen, want het uittrekken van het breisel bereikt nooit een hoogtepunt en blijft steken in repetitie. Het werk speelt met verwachting, schaamte en herhaling en stelt de vraag waarom we blijven kijken en wat we hopen te zien.