Consumé/

Deze potten maakte ik van eetbare materialen zoals zoute stengels, kauwgom, drop en doppinda’s. De vormen verwijzen naar traditioneel aardewerk, ooit bedoeld om voedsel te bewaren en te conserveren. Hier gebeurt het tegenovergestelde: met het werk nodig ik uit tot directe consumptie. Waar kunst doorgaans wordt beschermd en bewaard, zijn deze objecten juist bedoeld om te verdwijnen. Tijdens de vernissage worden de sculpturen opgegeten, waardoor van het tentoongestelde niets tastbaars overblijft en de tentoonstelling in feite meteen eindigt. Het eten wordt zo een integraal onderdeel van het werk zelf. De sculpturen bevragen de grens tussen gebruiksvoorwerp, consumptiegoed en kunstobject en laten zien dat betekenis ook kan ontstaan doordat iets verdwijnt in plaats van dat het blijft bestaan.